சட்டத்தை ஏமாற்றி துப்பாக்கி லைசென்ஸ் பெற முயற்சி.

தாலுகா அலுவலகத்தில் பணி புரிந்தபோது ஒரு சுவாரசியமான கோப்பினைக் கையாள நேரிட்டது.

சமூகத்தில் உள்ள ஒரு நபர்,மதிப்பும்செல்வாக்கும் பெற்ற நபர்.அவருக்கு மலைக் கிராமத்தில் நிலங்கள் இருப்பதாகவும் அதில் ஆரஞ்சு,எலுமிச்சை,வாழை சாகுபடி செய்திருப்பதாகவும்,இரவு நேரங்களில் காட்டு விலங்குகள் வந்து தனது நிலத்தில் உள்ள பயிர்களை நாசப்படுத்துவதாகவும் அந்நிலத்தில் உள்ள தனது வீட்டில் தான் தங்கியிருக்கும்போது காட்டு விலங்குகளால் தனது உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்பட வாய்ப்பிருப்பதால் தனக்கு ஒரு துப்பாக்கி வைத்துக் கொள்ள உரிமம் வழங்குமாறும் கேட்டு மாவட்ட ஆட்சியருக்கு மனுச் செய்திருந்தார்.அம்மனு மீது விசாரணை செய்து அறிக்கை அனுப்புமாறு கேட்டு தாசில்தாருக்கு அனுப்பப்பட்டது.

மனுதாரர்,கிராம நிர்வாக அலுவலர்,வருவாய் ஆய்வாளர் ஆகிய அனைவரையும் தாலுகா அலுவலகத்தில் அழைத்து விசாரணையும் நடந்து முடிந்து விட்டது.அவைகளைப் பரிசீலித்து அறிக்கை அனுப்ப வேண்டியது தான் பாக்கி.தாசில்தாரும் துப்பாக்கி உரிமம் வழங்கப் பரிந்துரை செய்து குறிப்பும் எழுதிவைத்து விட்டார்.

இந்த நேரத்தில் சம்பந்தப்பட்ட உதவியாளர் மாறுதலாகி உடனே விடுவிக்கப்பட்டார்.நான் உதவியாளராகப் போய்ச் சேர்ந்தேன்.

ஒரு வாரம் சென்றிருக்கும்.ஒரு நாள் கோப்புகளைப் பார்த்துக் கொண்டே வரும்போது தாசில்தார் கூப்பிட்டனுப்பினார்.மேற்சொன்ன கோப்பில் தான் ஏற்கனவே துப்பாக்கி உரிமம் வழங்கப் பரிந்துரை செய்து குறிப்பு எழுதியிருப்பதாகவும் அதன்படி மாவட்ட ஆட்சியருக்குக் கடிதம் எழுதித் தன் ஒப்புதலுக்கு அனுப்புமாறும் சொன்னார். சரியென்று சொல்லிவிட்டு சீட்டுக்கு வந்ததும் சம்பந்தப்பட்ட கோப்பினை எடுத்துப் பரிசீலித்தேன்.

மனுதாரர் சம்பந்தப்பட்ட மலைக் கிராமத்தில் தனக்குப் பத்து ஏக்கர் முப்பது சென்ட் நிலம் உள்ளதாகத் தெரிவித்திருந்தார்.அதற்குரிய சிட்டா,அடங்கல் நகல்களைப் பரிசீலித்ததில் அதிர்ச்சியூட்டும் தகவல் தெரிந்தது.மனுதாருக்குச் சொந்தமாக அந்தக் குறிப்பிட்ட மலைக் கிராமத்தில் உள்ள நிலம் வெறும் முப்பது சென்ட் நிலம் மட்டுமே.மீதி எல்லாம் அதைச் சுற்றியுள்ள அரசுப் புறம்போக்கு நிலங்கள்.அதற்காக அவருக்கு வருடாவருடம் தண்டம் தீர்வை விதிக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது.அரசாங்கத்திற்குச் சொந்தமான நிலங்களை ஆக்கிரமிப்புச் செய்து பயிரிட்டிருப்பது மட்டுமல்லாமல் அதற்குப் போய் வன விலங்குகளிடமிருந்து பாதுகாப்பு வேண்டுமென்ற காரணத்தைக் காட்டித் துப்பாக்கி வைத்துக் கொள்ள உரிமம் வழங்குமாறு கேட்டு மனுவும் செய்திருக்கிறார்.சம்பந்தப்பட்ட கிராம நிர்வாக அலுவலர் அரசு நிலங்கள் எனப் பிரித்துக் காண்பிக்காமல்".....தான் விவசாயம் செய்துவரும் நிலங்கள்..........."என்று பொதுவாக வாக்குமூலத்தில் தெரிவித்திருக்கிறார்,

இவைகளை எடுத்துக் காட்டி, மனுதார் ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கும் அரசு நிலங்களை உடனையாக மீட்க நடவடிக்கை எடுக்குமாறு துணைத் தாசில்தார்,வருவாய் ஆய்வாளர்,கிராம நிர்வாக அலுவலர் ஆகியோர்களுக்கு உத்தரவும்,இவருக்குத் துப்பாக்கி உரிமம் வழங்கத் தேவை இல்லை என்று மாவட்ட ஆட்சித் தலைவருக்குக் கடிதமும் எழுதி வைத்தேன்.தாசில்தாரிடம் விளக்கிச் சொன்னபிறகு கடிதத்தை ஒப்புதல் செய்தார்.

பிறகு அவர் என் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு "நல்ல காரியம் செய்திருக்கிறீர்கள்.தவறானஒருவருக்குத் துப்பாக்கி உரிமம் வழங்கப்பட இருந்தது தடுக்கப்பட்டது.தப்பித் தவறி பரிந்துரை செய்தபின் மாவட்ட ஆட்சியர் இத்தவறைக் கண்டுபிடித்திருந்தால் என் வேலை போயிருக்கும்" என்றார்.

மோசடி அம்பலமானது

தாய்மாமன் தயாரித்திருந்த குத்தகை ஆவணங்களான இருபது ரூபாய் மதிப்புள்ள முத்திரைத் தாட்கள் இரண்டில் குத்தகையின் விபரங்களை எழுதி,அவைகளில் தனது தமக்கையாரின் கையெழுத்து வாங்கியிருக்கிறார்.இரண்டிலும் சாட்சியாகத் தனக்கு நம்பகமான ஒருவரிடமிருந்து சாட்சிக் கையெழுத்தும் வாங்கியிருக்கிறார்.

அந்த இரண்டு முத்திரைத் தாட்களையும் கவனமாகப் பரிசீலித்ததில் இரண்டு தவறுகள் புலனாயின.

சாதாரணமாக முத்திரைத் தாள் ஒவ்வொன்றிலும் மேல்புறம் முத்திரைத்தாள் விற்பனையாளரின் பெயர்,முகவரி கொண்ட ரப்பர் ஸ்டாம்ப் முத்திரை குத்தப்பட்டிருக்கும்.அதில் முத்திரைத் தாளின் வரிசை எண்,விற்பனையான தேதி,முத்திரைத் தாள் வாங்கியவரின் பெயர் எழுதப்பட்டிருக்கும்.
இந்த வழக்குக் கோப்பில் இருந்த முத்திரைத் தாட்கள் சம்பந்தப்பட்ட ஊரில் வாங்காமல் வேறு ஒரு ஊரில் வாங்கப்பட்டிருந்தன.வாங்கியவரின் பெயரும் ஊரும் மாறுபட்டிருந்தன.இவை எல்லாவற்றையும் விட,வாங்கிய தேதி குத்தகை எழுதிய தேதிக்குப் பின்னர் வரும் தேதியாக இருந்தது. அதாவது முத்திரைத் தாட்கள் வாங்கிய தேதி 2008 மே மாதம் 22ந்தேதி என்று வைத்துக் கொள்வோம்.அதில் குத்தகை விபரம் எழுதிய தேதி 2007 சனவரி மாதம் 15 என்று இருந்தால் எப்படி இருக்கும்?

இவை எல்லாவற்றையும் விட,இன்னொரு முரண்பாடு என்னவென்றால்,இரண்டு குத்தகை ஆவணங்களும் நிலங்கள் இருக்கும் அந்தந்தக் கிராமங்களில் உள்ள வெவ்வேறு தோட்டங்களில் வைத்து எழுதப்பட்டதாக இருந்தன.இரண்டிலும் ஒரே நாள் காட்டப்பட்டிருந்தன.அவைகளில் சாட்சிக் கையெழுத்துப் போட்டிருந்த நபரைத் தாசில்தார் ஏற்கனவே விசாரித்து வாக்குமூலம் பெற்றிருக்கிறார்.அந்த வாக்குமூலங்களைப் பரிசீலித்ததில்,குத்தகை ஒப்பந்தம் எழுதிய அன்று பிற்பகல் மூன்று மணி அளவில் நில உரிமையாளரும் குத்தகைதாரரும் கையெழுத்துப் போட்டபிறகு தாமும் சாட்சிக் கையெழுத்துப் போட்டதாக வாக்குமூலம் கொடுத்திருந்தார்.இதேமாதிரி குத்தகைதாரரின் வாக்குமூலமும் இருந்தன.

அதெப்படி ஒரே நாளில் ஒரே நேரத்தில் இவர்கள் வெவ்வேறு ஊர்களில் இருக்கமுடியும்?

சப் கலெக்டரிடம் இந்த முரண்பாடுகளைக் காட்டி விளக்கினேன்.சொத்துக்காக இவ்வாறெல்லாம் செய்கிறார்களே என்று வேதனை அடைந்தார்.

அடுத்த வாய்தா அன்றே,குத்தகை உரிமையைப் பதிவு செய்து வட்டாட்சியர் பிறப்பித்திருந்த ஆணை ரத்து செய்யப்பட்டது.

தமிழ்நாடு விவசாய நிலங்கள்(குத்தகை உரிமைப் பதிவு)சட்டம்1969 ன் கீழ் ஒரு வழக்கு

சப் கலெக்டர் அலுவலகத்தில் நான் பணியாற்றியபோது இன்னொரு சுவாரசியமான வழக்குக் கோப்பு நீண்ட ஆண்டுகளாக நிலுவையில் இருந்து வந்தது.

அதாவது விவசாய நிலங்களைப் பெரும்பாலும் குத்தகைக்கு விட்டிருப்பார்கள்.குத்தகைக்கு எடுத்தவர் நெல்,கரும்பு,பருத்தி என்று பயிரிடுவார்கள்.விளைந்த பயிரில் ஒரு பங்கு அல்லது அதற்கு ஈடான பணம் குத்தகைக்கு ஈடாக நில உரிமையாளருக்குச் சேரும்.

முன்பெல்லாம்,குத்தகைதாரர் குத்தகை சரிவரக் கொடுக்காமல் இருந்தாலோ காலம் தாழ்த்திக் கொடுத்தாலோ நில உரிமையாளர் குத்தகைதாரரை நிலத்தைவிட்டு வெளியேற்றி விடுவார்.இந்நிலையில் குத்தகைதாரரைப் பாதுகாக்கச் சட்டம் ஏதும் இல்லாமல் இருந்தது.காலமெல்லாம் நிலத்தில் இறங்கிப் பாடுபடும் விவசாயிக்குப் பாதுகாப்பு இல்லாமல் இருந்தது.இந்த அவல நிலையை அகற்றவேண்டி 1969ம் ஆண்டு ஒரு சட்டம் இயற்றப்பட்டது.தமிழ்நாடு விவசாய நிலங்கள்(குத்தகை உரிமைப் பதிவு)சட்டம் என்று அதற்குப் பெயர்.

இந்தச் சட்டத்தின்படி ஒரு நிலத்தைக் குத்தகைக்கு எடுத்து விவசாயம் செய்யும் ஒருவர் சம்பந்தப்பட்ட தாலுகா தாசில்தாரிடம் மனுச் செய்தால் போதும்.தாசில்தார் அம்மனு மீது உரிய விசாரணை நடத்துவார்.விசாரணையில் குத்தகைக்குப் போடுவது உண்மை எனத் தெரிய வந்தால் சம்பந்தப்பட்ட கிராமத்திற்குரிய குத்தகைப் பதிவேட்டில் அந்நிலத்தின் குத்தகைதாரராக அவரைப் பதிவு செய்வார்.
இவ்வாறு பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு குத்தகைதாரரை அவ்வளவு லேசில் வெளியேற்றிவிட முடியாது.சட்டம் அவருக்குப் பல வழிகளில் பாதுகாப்புத் தருகிறது.

இந்தச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்தி ஒரு நபர் தனது சொந்தத் தமக்கையாரின் அனைத்து நிலங்களுக்கும் தன்னைக் குத்தகைதாரராகப் பதிவு செய்துகொண்டார்.

அதாவது தமக்கையின் கணவர் மிகப் பெரிய நிலச் சுவான்தார்.அண்ணன் தம்பி இல்லை.அவருக்கு இரண்டு கிராமங்களில் மொத்தம் நஞ்சை ஒரு பதினைந்து ஏக்கர்,புஞ்சை இருபது ஏக்கர் இதற்கும் மேலாகத் தென்னந்தோப்பு ஒரு பத்துப் பதினைந்து ஏக்கர் இருந்தது.இரண்டு ஆண் வாரிசுகள்.ஒரு மகனுக்கு இருபது வயது.மற்றோருவருக்குப் பதினேழு. திடீரென்று ஒரு நாள் இரவு மாரடைப்பால் காலமாகிவிட்டார்.

அந்திமச் சடங்குகள் எல்லாம் முடிந்தன.உயில் ஏதும் எழுதி வைக்கவில்லை என்பது தெரிந்தது.மனைவியோ வெளியே சென்று விவசாயத்தைக் கவனிக்க இயலாத நிலை.இரண்டு மகன்களுக்கும் இளம் வயது.எல்லாம் சேர்ந்து,குடும்பப் பொறுப்புமுழுதும் காலஞ்சென்றவரின் மைத்துனரிடம் தானாக வந்தது.தகப்பனில்லாத இரண்டு ஆண்மகன்களுக்கும் இவரே கார்டியன் ஆனார்.

காலம் சென்றது.இரண்டு கிராமங்களில் உள்ள அனைத்து நிலங்களுக்கும் குத்தகைதாரராகத் தன்னை நியமிப்பதாக இரண்டு ஆவணங்கள் தயார் செய்து தமக்கையிடம் கையொப்பம் வாங்கிக் கொண்டார்.அவ்வளவு சொத்துக்களுக்கும் குத்தகைப் பணம் மொத்தம் எவ்வளவு தெரியுமா?ஆறுமாதங்களுக்கு ஒருமுறை ரூ 680/-மட்டுமே.கிராமத்தில் உள்ள தனக்கு மிக நெருக்கமான ஒருவரிடம் சாட்சிக் கையெழுத்தும் அந்த இரண்டு ஆவணங்களிலும் வாங்கிக் கொண்டார்.உடனே தாசில்தாருக்குத் தன்னை மேற்கண்ட அனைத்து நிலங்களுக்கும் குத்தகைதாரராகப் பதிவு செய்யும்படி இரண்டு மனுக்கள் கொடுத்தார்.

விசாரணை நிலுவையில் இருந்தபோது,மேற்சொன்ன தமக்கை காலமாகி விட்டார்.விசாரணையும் நடந்தது.இரண்டு ஆவணங்களின் அடிப்படையிலும்,அவைகளில் சாட்சிக் கையொப்பம் போட்டிருந்த நபரின் வாக்குமூலத்தை வைத்தும் மேற்படி நிலங்கள் அனைவற்றிற்கும் இவரைக் குத்தகைதாரராகப் பதிவு செய்து கிராமத்திற்கு ஒன்றாக இரண்டு உத்தரவுகளைத் தாசில்தார் பிறப்பித்தார்.

இவ்வளவும் காலஞ்சென்ற அந்த நிலச் சுவான்தாரரின் இரண்டு மகன்களுக்கும் தெரியாமல் நடந்தன.

தெரிந்தபோது எல்லாம் முடிந்துவிட்டது.

தாய்மாமனாயிற்றே.எதிர்த்துப் பேசவும் முடியவில்லை.ஆனாலும் நாளாவட்டத்தில் பிரச்சனைகள் பெரியதாகி தாய்மாமனுடன் பேசுவதும் நின்றுபோனது.இரண்டு மகன்களும் ஒரு வழக்குரைஞரைக் கலந்தாலோசித்து தாசில்தாருடையஇரண்டு உத்தரவுகளையும் எதிர்த்து சப்கலெக்டருக்கு இரண்டு மேல்முறையீடுகள் செய்தார்கள்.

வருவாய்த்துறையில் எந்த வேலையும் அவ்வளவு சீக்கிரமாக முடியாது.சவ்வாக இழுத்துக்கொண்டே போகும்.இரண்டு மேல்முறையீட்டு மனுக்கள் மீதும் வாய்தா மேல் வாய்தாக்களாக நீண்டுகொண்டே போனது.சுமார் நான்கு ஆண்டுகளாகியும் வழக்கு வாய்தாக்களிலேயே இருந்தன.இந்நிலையில்தான் அந்தப் பிரிவுக்கு நான் உதவியாளராகப் பணியில் சேர்ந்தேன்.

ஒரு வாரத்தில் அந்த மேல்முறையீடுகளும் அடுத்த வாய்தா தேதிக்கு விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டன.ஒவ்வொரு கட்டும் வெறும் வாய்தா கேட்கும் மனுக்களால் நிறைந்திருந்தன.சப் கலெக்டருக்கு வேறு அவசரப் பணி காரணமாக அன்று விசாரணை நடக்கவில்லை.வழக்கம் போல வாய்தா கொடுக்கப்பட்டது.எல்லா கட்சிக்காரர்களும் சென்றபின் மேற்சொன்ன இரண்டு மகன்களும்(மேல்முறையீடுதாரர்கள்)என்னை வந்து சந்தித்தனர்.தாய்மாமனால் வஞ்சிக்கப்பட்ட அவலங்களைச் சொன்னார்கள்.சட்டத்துக்குட்பட்டு என்ன செய்ய இயலுமோ செய்வதாகச் சொல்லி அனுப்பிவைத்தேன்.அன்றே அவ்விரு கட்டுகளையும் தீவிரமாகப் பரிசீலித்ததில் குத்தகை ஆவணங்களில் தாய் மாமன் செய்திருந்த ஒரு மிகப்பெரும் தவறைக் கண்டுபிடித்தேன்.